сары ала қаз


сары ала қаз
Шағын көлдерде тіршілік ететін сарғыш реңді, бауыр жүні ақ, жабайы қаз.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "сары ала қаз" в других словарях:

  • сары ала сорпа — Қатық не айран, немесе езілген құрт қосқан сорпа …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • сары — акация. Акацияның гүлі сары түсті түрі. Кейбір өсімдіктерде, мысалы, меңдуананың қорабының беті қақпақша тәрізді жабылып тұрады. Ас бұршақ пен с а р ы а к а ц и я н ы ң жемісі бір ұялы деп аталады (Ж.Әбиев, Биология., 69). Сары бие. п е р и ф р.… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ала — дорбасы алдына түсті. Шаршады, шалдықты, титықтады. Ала көкек. Ұшып қонып жүретін, берекесіз (адам). Біздің кедей болуымыздың себебі манағылардың айтуынша: көкемнің «а л а к ө к е к», «ақылсыздығынан» сияқты (Н. Қазыбеков, Тұсаукесер, 42). Мұның… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • Сары-Джаз — 1) субширотный хребет в Центр. Тянь Шане (Кыргызстан), между реками Сары Джаз и Энгильчек. Протяжённость 113 км, ширина до 16 км, сред. высота 4370 м. Высшая точка – пик Семёнова (5816 м). Выше 3000 м распространены многолетнемёрзлые породы. На… …   Географическая энциклопедия

  • ала бас — (Қ орда: Қарм., Жал.) түйе (нар, атан, бура, қоспақ). Будан тұқымдарында, көбіне, жасы келе, бас жүнінің қылшықтары ақ, сары, бозаң, қоңыр болып өседі де аласы басым (көбірек) болғандықтан мұндайларды ала бас түйе атайды. Бай Маман – әкем аты,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алаңқы жер — (Қост., Жанг.; Жезқ., Ұлы.) шөбі сирек, ала құла жер. Сарықопа шөбі а ла ң қ ы көрінеді (Қост., Жанг.). Жауыннан ба, әлде басқа ма, анау ой а л а ң қ ы ж е р екен (Жезқ., Ұлы.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алақаншықтат — ет. Қар жауып, боран соғу. Боқырауда басып қалған қалың қар алты ай бойына а л а қ а н ш ы қ т а т т ы да, сары сүзектей созылып кеп майдың аяғында бір ақ шықты (Қ. Ысқақов, Бұқтырма, 64) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ақ шағала — зат. Түсі сұрғылттау ақ, тұмсығы сары, шағала тәрізділер отрядына жататын құс; өгіз шағала …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • сасқалақсары — зат. сөйл. Бүркіттің тегі нашар бір түрі. Бұл – түк алмайтын, тышқаннан басқа ауқаты жоқ, «с а с қ а л а қ с а р ы» деген тексіз бүркіт (Ш.Айманов, Қыран тур., 50) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • сан-сапат — (Гур., Маңғ.) сан сапалақ, сан рет. Мені с а н с а п а т көрсең де танымай тұрсың ба? (Гур., Маңғ.). Сары ала күймеде с а н с а п а т қиялға батып келе жатқан сары ала иық елшінің ойын сергіткісі келгендей көз ұшынан әлденелер андыздап шыға келді …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.